THE LAST ASSIST

Lopsided Results in 14U Regional Championships – U14 Bölge Şampiyonalarındaki Farklı Sonuçlar

Bugünkü yazımda Türkiye’de düzenlenen 14 yaş altı basketbol bölge şampiyonalarından bahsetmek istiyorum. Şampiyonalar, her ilde belirli başarılar göstermiş takımların bir araya gelmesiyle oluşur. Türkiye Basketbol Federasyonu tarafından hem kızlar hem erkekler için 6 farklı ilde düzenlenen bu organizasyonun katılım şartları, detaylı bir şekilde TBF’nin web sitesinde (https://www.tbf.org.tr/) bulunuyor.

Bu yazıda odaklanmak istediğim şey, katılım şartlarından çok turnuvanın içeriğindeki acımasızlık. Turnuva, hâliyle 14 yaşında veya daha küçük katılımcılardan oluşmakta. Henüz sporda özelleşmenin bile başlamadığı bu yaşlarda, çocukların bilinçlerinde yenme ve yenilme kavramlarının nasıl şekilleneceğine yön veren bir turnuva bu. Kendi sınırlarını, benliğini ve çevresine dair fikrini henüz oluşturmamış çocukları sahaya atıp onlara yenmenin bile yetmediğini, averaj denen kavramın hayati bir önem taşıdığını anlatmaya çalışan antrenörlerin ve “en iyi ikinci” denen yükselme hakkını tanıyan organizasyon sorumlularının; bu küçük çocukların geleceğine nasıl etki ettiğini ve ülkemizin basketbola bakışının gelecek senelerde olumsuz anlamda nasıl değişebileceğini tahmin etmek çok da zor değil.

Sizlere daha açık bir şekilde anlatayım. 5 Şubat 2026 tarihinde Isparta’da oynanan U14 Kızlar 2. Bölge Şampiyonası’nda 3. hafta ilk maçına bakalım: Takımlardan biri ev sahibi Isparta Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü, karşısında ise Kütahya Gençlik Merkezi var. Maçın skoru gerçekten insanı hayretlere düşürüyor. Isparta, rakibi Kütahya’yı 179-10 mağlup ediyor. 179 sayı atanlar da 14 yaşındaki çocuklar, 179 sayı yiyenler de. Soru çok açık: Siz mağlup takımda oynuyor olsaydınız bu sporu sevebilir miydiniz? Üstelik 14 yaşında bile değilsiniz.

Bu çok nadir bir örnek değil maalesef. Kızlar için düzenlenen 6 farklı şampiyonada oynanan 109 maçta, 4 defa 100 sayı ve üzerinde fark olmuş; bu da %3,6 demek. Maçların %48’inden fazlasında, yani neredeyse yarısında fark 30 ve üzerinde. Benzer şekilde, maçların %18’inde fark 50 ve üzerinde. Erkekler şampiyonalarında da durum farklı değil. Erkekler arasında oynanan toplam 156 maçın %52’sinden fazlasında maç 30 ve üzeri farkla biterken, istatistiksel olarak her dört maçtan biri 50 ve üzeri farkla bitmiştir. Ek olarak, şampiyona boyunca 9 maçta yine 100 sayı ve üzerinde fark olmuştur. Detaylı tabloyu yazının başına ekledim. Bütün bilgiler, federasyonun resmî web sitesinden alınmıştır. (https://tbf.org.tr/faaliyetler)

Bu tarz profesyonel organizasyon statülerinden ziyade, en azından bu yaş grubu çocukların gelişiminde olumlu rol oynayabilecek şekilde “şenlikler” düzenlemenin, toplum ve ülke basketbolunun geleceği için daha güzel sonuçlar doğuracağına inanıyorum. Başka bir yazımda da bu şenliklerin içeriğinin kendimce nasıl olabileceğinden bahsedebilirim. Çocuk sporculara “kazanma” ve “kaybetme” gibi yanlış yorumlanabilecek kavramlardansa; “takımdaşlık”, “mücadele” ve “özveri” gibi karakterlerini pozitif yönde etkileyebilecek kavramları empoze etmeliyiz.

“Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim” -Mustafa Kemal ATATÜRK

Son olarak turnuvayı düzenleyenlere; ülkemizin millî takımına veya yüksek seviyelere basketbolcu yetiştirmekten önce bir sporcu, hatta bir çocuk, bir insan yetiştirildiğini hatırlatmak isterim. Amacımızın topluma “zeki, çevik ve ahlaklı” bireyler kazandırmak olduğunu unuttuğumuz zaman, her spor salonunda asılı olan ülkemizin kurucusuna ait o söze bakmamız yeterli olacaktır.

ENGLISH VERSION OF MY ARTICLE

In today’s article, I want to talk about the under-14 basketball regional championships held in Turkey. These championships bring together teams that have achieved a certain level of success in their respective provinces. The participation conditions for this organization, held by the Turkish Basketball Federation (TBF) in 6 different provinces for both girls and boys, can be found in detail on the TBF’s website (https://www.tbf.org.tr/).

What I want to focus on in this article is not so much the participation conditions, but rather the ruthlessness within the tournament itself. Naturally, the tournament consists of participants who are 14 years old or younger. This is an event that shapes how the concepts of winning and losing form in the minds of children at an age where sports specialization hasn’t even begun. It is not very difficult to guess how coaches—who throw children whose boundaries, identities, and awareness of their surroundings are not yet fully formed onto the court, trying to teach them that merely winning isn’t enough and that the concept of “point differential” is of vital importance—and the organizers granting advancement rights to the “best runner-up” affect the futures of these young kids. Nor is it hard to foresee how our country’s perspective on basketball could change for the worse in the coming years.

Let me explain this more clearly. Let’s look at the first match of the 3rd week in the 14U Girls Regional Championship played in Isparta on February 5, 2026: One of the teams is the host, Isparta Genclik ve Spor Il Mudurlugu, facing the Kutahya Genclik Merkezi. The score of the match is truly astonishing. Isparta defeats its opponent Kütahya 179-10. The ones scoring 179 points are 14-year-old children, and the ones conceding 179 points are as well. The question is very clear: If you were playing on the losing team, could you still love this sport? Especially considering you aren’t even 14 years old.

Unfortunately, this is not a rare example. Out of 109 matches played across 6 different championships for girls, there was a point difference of 100 or more points 4 times; which means 3.6%. In over 48% of the matches—almost half of them—the point difference is 30 or more. Similarly, in 18% of the matches, the difference is 50 or more. The situation is no different in the boys’ championships. While more than 52% of the total 156 matches played among boys ended with a difference of 30 or more points, statistically, one in every four matches ended with a difference of 50 or more points. Additionally, throughout the championship, there was a difference of 100 points or more in 9 matches. I have attached the detailed table at the beginning of the article. (The first table shows the point differences and their percentages in the 14U boys’ regional championships, while the second one shows the same for the girls’ regional championships.) All data has been taken from the federation’s official website. (https://tbf.org.tr/faaliyetler)

I believe that organizing sports “festivals” that can play a positive role in the development of children in this age group, rather than applying such professional organizational formats, will yield better results for society and the future of basketball in our country. In another article, I can discuss what I think the content of these festivals could look like. Rather than imposing concepts like “winning” and “losing,” which can be misinterpreted, we should instill in young athletes concepts that can positively affect their character, such as “teamwork,” “effort,” and “dedication.”

“I like athletes who are smart, agile, and also well-behaved” – Mustafa Kemal ATATÜRK

Finally, to those organizing the tournament, I would like to remind them that before raising basketball players for our country’s national team or for higher levels, we are raising an athlete, a child, and above all, a human being. Whenever we forget our goal of bringing up individuals who are “smart, agile, and moral,” simply looking at that famous quote by the founder of our Republic, Mustafa Kemal Atatürk, hanging in every Turkish sports hall “I like athletes who are smart, agile, and also well-behaved” will be more than enough.